ချစ်သူရေးတဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ညတွေ.....

သူ.....ကိုယ့်ရဲ့ညတွေကို.......ရှင်သန်နိုးကြားစေတာကြာခဲ့ပြီ....။

သူဟာ ကော်ဖီခါးခါးတစ်ခွက်နဲ့တူတယ်.......။ အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေတဲ့

ကော်ဖီတစ်ခွက်....။ သူပြောတော့ အလွမ်းငွေ့တွေတဲ့...။ ကိုယ့်ကိုယ်ကို လွမ်းတတ်ပြီထင်ခဲ့တာ.....ခုတော့ ကိုယ့်ထက်လွမ်းတတ်တဲ့သူကို ရှာတွေ့သွားပြီ......။

ကျွန်မ၏ကဗျာဆရာလက်ရာ

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ........ကိုယ့်ရဲ့ညတွေဆီကနေ...ကော်ဖီခါးခါးတစ်ခွက်အကြာကြီးပျောက်ကွယ်သွားဦးမတဲ့....။

အဲခါကျ....သူပြောတဲ့ အလွမ်းငွေ့တွေ ကိုယ့်နားဝေနေမှာသေချာတယ်..။

ကော်ဖီခါးခါးတစ်ခွက်ကို အငွေ့တွေပျံ အေးစက်သွားသည်အထိ ကိုယ်စောင့်ကြည့်နေမိလိမ့်မယ်......။ 

အလွမ်းငွေ့တွေက မျက်ဝန်းအိမ်မှာငွေ့ရည်ဖွဲ့...အလွမ်းမိုးအဖြစ်ရွာချလာလိမ့်မယ်.....။

သူ့လက်ရာဟင်းတစ်ခွက်ချက်ပေးခဲ့တဲ့ည.....။ တခါတခါ မအူမလည်ပုံဖမ်း

ဒုံးဝေးတတ်တဲ့ သူနဲ့စကားပြောခဲ့ကြတဲ့ည.....။ ကိုယ်ထုတ်တဲ့မေးခွန်းတွေနဲ့ သူစာမေးပွဲမဖြေနိုင်ခဲ့တဲ့ည...။

ချိုမြိန်တဲ့ပန်းသီးအတူစားခဲ့ကြတဲ့ညတွေ.....။ လမင်းကြီးကိုတစ်နေရာဆီပြိုင်တူကြည့်ခဲ့ကြတဲ့ည......။

တိမ်စိုင်တွေအတူခိုစီးခဲ့ကြတဲ့ည........။ အလွမ်းကဗျာတွေအတူရွတ်ဆိုခဲ့ကြတဲ့ည.....။

ကိုယ့်ရဲ့ညတွေများစွာကို သူအသက်သွင်း.... အမှတ်တရ မှန်ဘောင်ခတ်ထားပေးခဲ့တယ်...။ မကြာခင်မှာ သူပျောက်ကွယ်သွားတော့မလား.... ။ အပြီးသတ်နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါမယ်လို့ မပြောလိုက်ပါနဲ့.......။ ကိုယ့်ညတွေ မလှမပသေဆုံးကုန်လိမ့်မယ်........။

မိုးငွေ့